Maandelijkse update van belevenissen in Afrika, nummer 1
Maandelijkse update van belevenissen in Afrika, nummer 1
Kleurrijk “donker Afrika” met onvoorstelbaar arme, doch blijmoedige en vriendelijke mensen,
een heerlijk klimaat en een ongekend mooie en boeiende wereld van planten en dieren.
Dat is de indruk die ongetwijfeld zal overblijven na het lezen van dit op Internet geplaatste manuscript
vol avonturen waarvoor wij geen uitgever hebben kunnen interesseren.
Elke maand wordt een hoofdstuk op deze website toegevoegd.
Onze onnozelheid wat de gevaren in de wildernis betreft, is ons net niet fataal geworden en dat is,
achteraf gezien, een wonder.
Helen en Dick Beekman maakten intensief kennis met de mensen in de steden, dorpen en oerwouden van
Zambia, Zimbabwe, Malawi, Mozambique, Namibië en Botswana.
Lusaka, de hoofdstad van Zambia, waar Dick doceerde op de universiteit (UNZA),
was ruim 3 jaren hun standplaats van waaruit de verre reizen werden ondernomen.
Dit verhaal beschrijft de vele facetten van het Afrikaanse leven:
AIDS, hekserij, bizarre seksuele gewoontes,
maar ook van de lokale en soms globale humor.
Geniet van de ongecompliceerde logica van de Afrikaan, van de natuurbeschrijvingen en van de soms ternauwernood
overleefde ontmoetingen met het wild zoals olifanten, buffels, leeuwen, nijlpaarden, slangen en nog veel meer,
aangevuld met o.a. geografische, toeristische en culturele informatie.
Wij wensen u veel leesplezier.
We hadden al veel van de wereld gezien.
Andere culturen interesseren ons en het maken van verre reizen is telkens weer een sensatie.
Amerika hebben we vaak bezocht, Australië kennen we vanwege familiebanden,
Zuidoost Azië wegens de vele stop-overs en zelfs in Afrika waren we ooit geweest.
Maar dat waren steeds relatief korte zakenreizen of familiebezoeken.
Nu betrof het een serieuze trendbreuk: Alles achter je laten, vol laten spuiten met allerlei vergif,
de kat vangen en met z’n drieën naar Schiphol. De grondstewardess achter de incheckbalie had een zware
nacht achter de rug. Ze was niet vriendelijk en dat resulteerde in een rekening “overgewicht” van enkele duizendjes.
Maar ja, we wilden wat anders en hadden gereageerd op een advertentie van de Universiteit Twente (UT):
Gevraagd een docent Control Engineering, te detacheren bij de Universiteit van Zambia.
Ontwikkelingshulp dus. Duur van het contract: 3 jaren.
En wij werden uitgekozen om daar een invulling aan te geven.
Ik zeg bewust "WIJ" want ook de echtgenotes werden gescanned op tropen-bestendigheid.
Toen kwam de periode van voorbereiding.
O.a. huis, inboedel en auto’s verkopen, informatie verzamelen over Zambia, medische zaken en
vaktechnisch bijspijkeren.
Dat laatste was natuurlijk ook nodig want ik kwam uit de industrie en het was zo’n 30 jaren geleden
dat ik zelf student was en geregeld met die stof omging.
Er was mij verteld dat een auto in Zambia moeilijk te verkrijgen was, dus hebben we een tweedehands bakbeest,
met het stuur rechts, in Engeland gekocht. Een Land Rover Defender.
Tien zitplaatsen en twaalf versnellingen in constant Four Wheel Drive.
Wat de medische voorbereiding betreft, hebben we ervaren dat de kennis in Nederland hierover niet optimaal is.
Je gaat naar de tropen, naar een gebied waar malaria voorkomt.
Dus kregen we Lariam voorgeschreven, maar dat gif kun je niet drie jaren continu slikken.
Later bleek ons dat er in Lusaka nagenoeg geen muggen zijn, dat in tegenstelling tot de vele prikkers en zoemers
waarmee je doorgaans op een zwoele avond in Nederland te maken krijgt.
Eindelijk was het zover.
Wij werden uitgeleide gedaan door een grote vriendenschaar en verdwenen met onze kat Skol in een vliegtuig naar Parijs. Van daar ging de reis via Angola naar Zambia.
Skol is in Lusaka na twee jaren overleden; wij zijn er herboren.
Na een moeilijke periode in het begin, zijn we gaan houden van het land en de mensen.
We hebben gelukkig de tijd en de mogelijkheden gehad om dieper in de schier ondoordringbare zielen
van de Zambianen te kunnen kijken.
We hebben ook ruimschoots de tijd gehad om veel van het immens grote land te zien en buurlanden te bezoeken.
Over al die belevenissen kunt u lezen op deze website, waar op maandbasis een vervolg aan gegeven wordt.
Wij hopen dat u er minstens net zoveel plezier aan zult beleven als wij hadden met de samenstelling.
Helen&Dick Beekman.